26 Haziran 2013 Çarşamba

23459 (yirmi üç bin dört yüz elli dokuz)

Yine Merhaba;
Sana karşı neden hep sabırlıyım biliyor musun? İstediğim herşeyi yazdığım için! Sana kızdığım zaman yazıyorum ve gerek kalmıyor sana söylememe! Şu anlarda bile hiç kötü bişey diyemiyorum ama sana ya! Hiç merak ettin mi neden sana hep zamanı gelince konuştuğumu? Yazabildiğim için! Yazdım rahatladım! Sana saygım olduğu için, seni kırmamak için! O yüzden seninle konuşurken hep doğru kelimeleri seçebilmişimdir! Sen hiç bilmedin ama seninle konuşmalarım hep benim 2. konuşmam olmuştur aslında! Bu da benim seninle diyaloğumu koruma biçimim olmuştur hep! Sen belki hiç farkında olmadın ama ben sana bu kadar saygı duydum işte! Belki de son zamanlarda fazla yazmadığım için seninle konuşurken hep yavaş ve tane tane konuşmaya çalıştım! Çok kızdığım şeyler yaptın! Benimle ilgili değil! Kendinle ilgili yaptığın şeylerden bahsediyorum! Delirdim! Çünkü benim kahramanım hata yapmaz! Yapamaz! Bana davranışlarına üzülmemin sebebi de bu! Umrunda olmamak koyuyor! Evde tek başıma oturduğumu, sıkıldığımı bildiğin halde umursamaman koyuyor! Beni düşman olarak görmen canımı yakıyor! Senin nasıl olsa yanında birileri var ve vaktin geçiyor! Ivır zıvırla uğraşıp oyalanabiliyorsun! Ben ne yapayım? Beni kurtarmak için uğraştığın o karanlığa kendin tekrar gönderiyorsun ve işin kötü tarafı farkında bile değilsin! Yine denizin ortasındayız ve ben yine suyun içinde çırpınıyorum! Sandaldan bana bakıyorsun ve ben, sen yine gidecek misin diye bakıyorum! Olan bu! Sana doğru yüzmeye de çalışsam uzaklaşıyorsun! Yemin ederim eğer mutlu olacaksan arkana bakmadan gitmene bile ses etmem! Boğulmayı bile göze alırım! 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder