"~ada~"

Bir gün kendini yaralı, yorgun bi halde denizin ortasında bulursun! Dalgalardan, uzun süredir yüzüyor olmaktan yorgun düşmüşsünsür, üstelik yaran kanıyordur, kolun bacağın tutmaz bi haldedir! Nefes alamazsın! Ölmek istemezsin ama artık suyun üstünde duramazsın ve dibe doğru cökmeye başlarsın. İmdat çığlığı atarsın. Seni oraya düşüren yaralayıp çekip gitmiştir; düştüğünü gören de duyan da yoktur! Etrafta birini görürsün tanımadığın. Can havliyle bağırırsın, seni duyar, görür ama yardim etmez, kaçar ve sen boğulacağından emin olursun ve kendini bırakırsın. Ölüyorum sanırsın ve seni duyan kişiye sana yardım etmedi diye kızarsın, üstelik suçlarsın da! Düşmene sebep olana değil yardım etmeyene kızarsın; sonra bi bakarsın ayakların yere değmiş, dibe vurmuşsun! O anda aklın başına gelir çıkmanın tek yolu kendinsindir! Seni duyan; ne senin yanına gelip çıkarabilir ne de boğulmanı izleyecek kadar acımasızdır. Kaçışı bundandır. Belki yetişemeyeceğini gördüğü için belki de yüzme bilmediğinden! Tek çare yukarı doğru itmendir kendini!

Bi anda öyle bi güç gelir ki içinden ayakların yere değdiği anda kendini aynı hızda çıkarken bulursun! Suyun üstüne çıktığında derin bi nefes alırsın! Yaşadığına şükredersin! Bi anda kara o kadar da uzak görünmez gözüne tüm gücünle yüzersin! Başaracağıma inanırsın. Artık boğulmaktan korkmazsın! Bu yüzden de yüzersin. Çıkarsın karaya! O anda gücün tükenir bayılır kalırsın ama bilirsin ayılacağını ve yasayacağını. Ayıldığında biri yardım eder mi etmez mi, biri olur mu olmaz mı bilemezsin! Tek bildiğin korkunu yendiğindir! Yasayacağına inancını yitirdiğin anda oleceğini de anlarsın. Alırsın dersini! Sen inanmazsan, pes edersen kimse yardım edemez sana! Kimse her an yanında olamaz! Sadece sen varsındır! Ayılırsın bakarsın kendine; gerçekten kötüdür yaran ve acıtır, kanar ama iyileştirmek sadece senin elindedir! Kendi doktorun olmayı bilmelisin eğer yalnızsan!

Kalabalıkta olmamayı kendin seçmişsinsir. Şehir denilen düzenden kaçtıysan eğer huzur için ve böyle mutlu olacağına inandıysan ve dönmek istemiyorsan yaşayacaksın! Tek başına olmayı seçtiysen eğer her an her yerden bi tehlike çıkabileceğini unutmamalı ve kendini korumalısın. Bunu asla unutmamalısın. Ya düzene uyup döneceksindir ve insanlara sınır koyduğu, diğer insanlardan gizlediği için kendini özgür sanmana neden olan duvarlara sığınacaksın ya da duvarları istemiyorsan yalnız olmayı kabul edeceksindir! Yanında insan varsa duvar da vardir! Duvar yoksa insan da yoktur! İnsan varsa korunmak ve gizlenmek zorundasındır! Bu yüzden duvarlara ev denir, hayat denir! Hayatı duvarlardan oluşturmak istemiyorsan kimseye yardım etmediği için kızamazsın. Onun da hayat dediği, ev dediği duvarlar vardır belki ya da kendi özgürlüğünde ilerliyordur!

Hani demiştim ya nasıl bi sınav bu, sebebi ne diye! Anladım, öğrendim. Bunu öğrenmeme bilerek ya da bilmeyerek sebep oldun! Teşekkür ederim! Aslında seni de simdi anladım. Şimdi iyi ki isyan etmedim diyorum! Yaralıyım hem de gerçekten ama geçecek buna inanıyorum ve inandığım için de geçeceğini biliyorum! İzi kalacak ama geçecek!
Kimseyi suçlamıyorum! Kendimi de suçlamıyorum artık.