15 Ocak 2013 Salı

"~sadece~"

Bundan 5 ay önce tanımıyordum seni şimdi yine tanımıyormuş gibiyim!
Nedense birşeyler bitti sanki bu akşam, hissediyorum! Ne olduğunu bilmiyorum sadece benden uzaklaştığını görüyorum!
Aslında ben gitmeye başladım bu akşam! Nasıl oldu, niye oldu bilmiyorum ama giderek uzaklaşıyorum!
Sen giderken ya da gitmişken belki de ben de gitmeliyim! Farkında olmasam da gidiyorum! Belki de bu sahil boş kalmalı!
Neden bugün inan hiç bilmiyorum! Yoruldum, belki de yanıldım! Hissediyorum, sadece hissediyorum! Güvenim sarsıldı sanki!
Hiç birşey yapmadın oysa bugün! Konuşmadık bile!
Korkuyorum şu an! Yalnız da değilim üstelik! Bu garip şey içimi acıtıyor! Seninle konuşamadığım zamanlarda bile bunu hissetmemiştim! Biliyordum orda olduğunu! Varlığını biliyordum! Şimdi hissedemiyorum! Ağlamak geliyor içimden sebepsizce! Kendimi yenilmiş gibi hissediyorum! Gözyaşlarım canımı acıtıyor!
Bir yok oluş sanki! Devamının olduğunu bildiğin ama asla görmeden bilemeyeceğin birşey oluyor! Ölüm gibi!
Pes etmiş gibiyim hatta yenilmiş gibi! Ne olduğunu bilmiyorum ama birşey olduğunu biliyorum!
Kendimi hazırlamıştım gitmene ama gitmeyi hiç düşünmemiştim! Burası benim sahilim! Sanki uyandım ve kendimi bi salın üstünde denize açılırken buldum! Sen de sahildesin! Bakıyorum, görüyorum, dönmek istiyorum ama yapamıyorum! Giderek uzaklaşıyorum istemeden! Ben binmedim o sala! Gitmek koymuyor da senin orda kalman koyuyor sanki! Git diyorum içimden, hadi gitsene, niye duruyorsun hala orda!?
Sanki sen gitmeyi değil de benim gitmemi istedin! Benden uzaklaşmak istedin! Bunu hiç düşünmemiştim! Aptal gibi hissediyorum kendimi! Git diye bağırıyorum! Uzaklaşıyorum giderek! Canım yanıyor! Ben de gideceksem eğer, belki değil mutlaka bu sahil boş kalmalı! O sahil benimdi! Sen gidecektin! Ben kalacaktım!
Ben niye ve nasıl bindim bu sala diye düşünürken ölüyorum sanki! Pişmanlık gibi! Kıskançlık gibi! Orası benim adam senin değil!
Hatırladım!!!
Bana "olm" dediğin gün karar verdim gitmeye! Kaçmak istedim evet hatırlıyorum! Çok kızmıştım, kırılmıştım sana! Herkes gibi olmuştun!
Bir kelimeydi sana güvenmemi sağlayan ve yine bir kelime belki de seni herkes gibi yapan!
Beni ne hayata döndürdüğün an haberin oldu ne de kendi elinle tekrar öldürdüğün an!
İşte bu da böyle bir hikaye!
Kahramanı olmayan!
Başı olmayan!
Ne olduğu belli olmayan!
Bundan sonra ne olacağı hiç belli olmayan!
Bu sadece…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder